Biblia Hosanna
1 Jana
1
(1:1) To, co było od początku, co usłyszeliśmy, co widzieliśmy naszymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, o Słowie życia,
(1:2) a życie zostało objawione, i widzieliśmy, i świadczymy, i zwiastujemy wam życie wieczne, które było u Ojca i zostało nam objawione,
(1:3) to, co widzieliśmy i słyszeliśmy, zwiastujemy wam, abyście i wy mieli wspólnotę z nami. A nasza wspólnota jest z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem.
(1:4) I to piszemy wam, abyście się radowali i aby wasza radość była pełna.
(1:5) A to jest orędzie, które usłyszeliśmy od Niego i zwiastujemy wam: że Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności.
(1:6) Jeśli powiemy, że mamy z Nim wspólnotę, a postępujemy w ciemności, kłamiemy i nie czynimy prawdy.
(1:7) Jeśli zaś postępujemy w światłości, jak On sam jest w światłości, mamy wspólnotę między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, Jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.
(1:8) Jeśli powiemy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy.
(1:9) Jeśli wyznajemy nasze grzechy, wierny jest i sprawiedliwy, aby odpuścił nam nasze grzechy i oczyścił nas od wszelkiej nieprawości.
(1:10) Jeśli powiemy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i Jego słowa nie ma w nas.
2
(2:1) Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. Lecz jeśli ktoś zgrzeszy, mamy Orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego.
(2:2) I On jest przebłaganiem za nasze grzechy; nie tylko za nasze jednak, lecz także za grzechy całego świata.
(2:3) A po tym wiemy, że Go poznaliśmy, jeśli zachowujemy Jego przykazania.
(2:4) Kto mówi, że Go zna, a Jego przykazań nie zachowuje, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy.
(2:5) Kto zaś zachowuje Jego słowo, w tym prawdziwie miłość Boga stała się doskonała. Po tym wiemy, że jesteśmy w Nim.
(2:6) Kto mówi, że trwa w Nim, powinien sam postępować tak, jak On postępował.
(2:7) Najmilsi, nie piszę wam nowego przykazania, lecz przykazanie dawne, które mieliście od początku. Tym dawnym przykazaniem jest słowo, które usłyszeliście.
(2:8) Znowu piszę wam nowe przykazanie, które jest prawdziwe w Nim i w was, ponieważ ciemność przemija, a prawdziwa światłość już świeci.
(2:9) Kto mówi, że jest w światłości, a nienawidzi swego brata, dotąd jest w ciemności.
(2:10) Kto miłuje swego brata, trwa w światłości i nie ma w nim powodu do zgorszenia.
(2:11) Kto zaś nienawidzi swego brata, jest w ciemności i postępuje w ciemności, i nie wie, dokąd idzie, ponieważ ciemności zaślepiły jego oczy.
(2:12) Piszę wam, dzieci, ponieważ odpuszczone są wam grzechy ze względu na Jego imię.
(2:13) Piszę wam, ojcowie, ponieważ poznaliście Tego, który jest od początku. Piszę wam, młodzieńcy, ponieważ zwyciężyliście Złego.
(2:14) Napisałem wam, dzieci, ponieważ poznaliście Ojca. Napisałem wam, ojcowie, ponieważ poznaliście Tego, który jest od początku. Napisałem wam, młodzieńcy, ponieważ jesteście mocni, a słowo Boga trwa w was i zwyciężyliście Złego.
(2:15) Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca.
(2:16) Ponieważ wszystko, co jest na świecie: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia, nie jest z Ojca, lecz jest ze świata.
(2:17) A świat przemija i jego pożądliwość. Kto zaś pełni wolę Boga, trwa na wieki.
(2:18) Dzieci, jest ostatnia godzina. I jak słyszeliście, że przychodzi Antychryst, tak teraz pojawiło się wielu antychrystów; stąd wiemy, że jest ostatnia godzina.
(2:19) Wyszli spośród nas, lecz nie byli z nas. Gdyby bowiem byli z nas, pozostaliby z nami. Lecz stało się tak, aby się okazało, że nie wszyscy są z nas.
(2:20) Wy zaś macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko.
(2:21) Nie napisałem wam dlatego, że nie znacie prawdy, lecz dlatego, że ją znacie i że żadne kłamstwo nie pochodzi z prawdy.
(2:22) Któż jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Chrystusem? To jest Antychryst, który zaprzecza Ojcu i Synowi.
(2:23) Każdy, kto zaprzecza Synowi, nie ma także Ojca. Kto wyznaje Syna, ma także Ojca.
(2:24) To, co usłyszeliście od początku, niech trwa w was. Jeśli w was pozostanie to, co usłyszeliście od początku, i wy będziecie trwać w Synu i w Ojcu.
(2:25) A to jest obietnica, którą On sam nam obiecał: życie wieczne.
(2:26) To napisałem wam o tych, którzy was zwodzą.
(2:27) A namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, niech trwa w was. I nie potrzebujecie, aby ktoś was nauczał; lecz jak Jego namaszczenie poucza was o wszystkim, i jest prawdziwe, a nie jest kłamstwem, i jak was nauczyło, tak trwajcie w Nim.
(2:28) A teraz, dzieci, trwajcie w Nim, abyśmy, gdy się objawi, mieli ufność i nie zostali zawstydzeni przed Nim przy Jego przyjściu.
(2:29) Jeśli wiecie, że jest sprawiedliwy, wiedzcie, że każdy, kto czyni sprawiedliwość, z Niego się narodził.
3
(3:1) Zobaczcie, jaką miłość dał nam Ojciec, abyśmy zostali nazwani dziećmi Boga i nimi byli. Dlatego świat nas nie zna, ponieważ nie poznał Jego.
(3:2) Najmilsi, teraz jesteśmy dziećmi Boga, a jeszcze nie zostało objawione, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, ponieważ ujrzymy Go takim, jakim jest.
(3:3) A każdy, kto pokłada w Nim tę nadzieję, uświęca samego siebie, jak i On jest święty.
(3:4) Każdy, kto popełnia grzech, popełnia także nieprawość; a grzech jest nieprawością.
(3:5) I wiecie, że On się objawił, aby zgładzić nasze grzechy, a grzechu w Nim nie ma.
(3:6) Każdy, kto w Nim trwa, nie grzeszy; a każdy, kto grzeszy, nie widział Go ani Go nie poznał.
(3:7) Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Kto czyni sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, jak i On jest sprawiedliwy.
(3:8) Kto popełnia grzech, jest z diabła, ponieważ diabeł od początku grzeszy. Na to objawił się Syn Boga, aby zniszczyć dzieła diabła.
(3:9) Każdy, kto narodził się z Boga, nie popełnia grzechu, ponieważ Jego nasienie trwa w nim; i nie może grzeszyć, ponieważ z Boga się narodził.
(3:10) Po tym są jawni dzieci Boga i dzieci diabła. Każdy, kto nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga, tak samo ten, kto nie miłuje swego brata.
(3:11) Ponieważ to jest orędzie, które usłyszeliście od początku, abyśmy wzajemnie się miłowali.
(3:12) Nie jak Kain, który był od Złego i zabił swego brata. A dlaczego go zabił? Ponieważ jego uczynki były złe, a uczynki jego brata sprawiedliwe.
(3:13) Nie dziwcie się, bracia, jeśli świat was nienawidzi.
(3:14) My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, ponieważ miłujemy braci. Kto nie miłuje, trwa w śmierci.
(3:15) Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą. A wiecie, że żaden zabójca nie ma życia wiecznego trwającego w sobie.
(3:16) Po tym poznaliśmy miłość Boga, że On oddał za nas swoje życie; i my powinniśmy oddawać życie za braci.
(3:17) Kto zaś ma dobra tego świata i widzi swego brata w potrzebie, a zamyka przed nim swoje serce, jak może trwać w nim miłość Boga?
(3:18) Dzieci moje, nie miłujmy słowem ani językiem, lecz czynem i prawdą.
(3:19) Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy, i przed Nim uspokoimy nasze serca.
(3:20) Ponieważ jeśli nasze serce nas oskarża, Bóg jest większy od naszego serca i zna wszystko.
(3:21) Najmilsi, jeśli nasze serce nas nie oskarża, mamy ufność wobec Boga.
(3:22) I o cokolwiek prosimy, otrzymujemy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co jest miłe przed Nim.
(3:23) A to jest Jego przykazanie: abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie, jak dał nam przykazanie.
(3:24) A kto zachowuje Jego przykazania, trwa w Nim, a On w nim. I po tym wiemy, że trwa w nas: z Ducha, którego nam dał.
4
(4:1) Najmilsi, nie wierzcie każdemu duchowi, lecz badajcie duchy, czy są z Boga, ponieważ wielu fałszywych proroków wyszło na świat.
(4:2) Po tym poznaje się Ducha Boga: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga.
(4:3) A każdy duch, który odrzuca Jezusa, nie jest z Boga; i to jest duch Antychrysta, o którym słyszeliście, że przychodzi, a teraz już jest na świecie.
(4:4) Wy jesteście z Boga, dzieci, i zwyciężyliście go, ponieważ większy jest Ten, który jest w was, niż ten, który jest na świecie.
(4:5) Oni są ze świata; dlatego mówią ze świata i świat ich słucha.
(4:6) My jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas; kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy Ducha prawdy i ducha błędu.
(4:7) Najmilsi, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga. A każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga.
(4:8) Kto nie miłuje, nie poznał Boga, ponieważ Bóg jest miłością.
(4:9) W tym objawiła się w nas miłość Boga, że Bóg posłał na świat swego Jednorodzonego Syna, abyśmy żyli przez Niego.
(4:10) Na tym polega miłość: nie na tym, że my umiłowaliśmy Boga, lecz że On pierwszy umiłował nas i posłał swego Syna jako przebłaganie za nasze grzechy.
(4:11) Najmilsi, jeśli Bóg tak nas umiłował, i my powinniśmy wzajemnie się miłować.
(4:12) Boga nikt nigdy nie widział. Jeśli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i Jego miłość jest w nas doskonała.
(4:13) Po tym poznajemy, że trwamy w Nim, a On w nas, że dał nam ze swego Ducha.
(4:14) A my widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec posłał swego Syna jako Zbawiciela świata.
(4:15) Każdy, kto wyzna, że Jezus jest Synem Boga, Bóg trwa w nim, a on w Bogu.
(4:16) A my poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, którą Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością; a kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg w nim.
(4:17) W tym miłość stała się doskonała z nami, abyśmy mieli ufność w dzień sądu, ponieważ jaki On jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie.
(4:18) W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk wiąże się z karą. Kto zaś się lęka, nie stał się doskonały w miłości.
(4:19) My więc miłujmy Boga, ponieważ Bóg pierwszy nas umiłował.
(4:20) Jeśli ktoś powie: Miłuję Boga, a nienawidzi swego brata, jest kłamcą. Kto bowiem nie miłuje swego brata, którego widzi, Boga, którego nie widzi, jak może miłować?
(4:21) A takie przykazanie mamy od Boga: aby ten, kto miłuje Boga, miłował także swego brata.
5
(5:1) Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, z Boga się narodził. A każdy, kto miłuje Tego, który zrodził, miłuje także tego, który z Niego się narodził.
(5:2) Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boga, gdy miłujemy Boga i pełnimy Jego przykazania.
(5:3) Na tym bowiem polega miłość Boga, abyśmy zachowywali Jego przykazania, a Jego przykazania nie są ciężkie.
(5:4) Ponieważ wszystko, co narodziło się z Boga, zwycięża świat. A tym zwycięstwem, które zwycięża świat, jest nasza wiara.
(5:5) Któż jest tym, który zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Boga?
(5:6) To jest Ten, który przyszedł przez wodę i krew, Jezus Chrystus; nie tylko w wodzie, lecz w wodzie i we krwi. A Duch jest tym, który daje świadectwo, ponieważ Chrystus jest prawdą.
(5:7) Ponieważ trzej są, którzy dają świadectwo w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty; a ci trzej jedno są.
(5:8) I trzej są, którzy dają świadectwo na ziemi: Duch, woda i krew; a ci trzej ku jednemu są.
(5:9) Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi, świadectwo Boga jest większe. Takie bowiem jest świadectwo Boga, większe od tamtego, że dał świadectwo o swoim Synu.
(5:10) Kto wierzy w Syna Boga, ma świadectwo Boga w sobie. Kto nie wierzy Synowi, czyni Go kłamcą, ponieważ nie uwierzył świadectwu, które Bóg dał o swoim Synu.
(5:11) A takie jest świadectwo, że Bóg dał nam życie wieczne. I to życie jest w Jego Synu.
(5:12) Kto ma Syna, ma życie; kto nie ma Syna, nie ma życia.
(5:13) To napisałem wam, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne, wy, którzy wierzycie w imię Syna Boga.
(5:14) A taka jest ufność, którą mamy do Niego: że o cokolwiek prosimy zgodnie z Jego wolą, wysłuchuje nas.
(5:15) A jeśli wiemy, że nas wysłuchuje, o cokolwiek prosimy, wiemy, że otrzymujemy prośby, o które Go prosiliśmy.
(5:16) Kto widzi swego brata popełniającego grzech nieprowadzący do śmierci, niech prosi, a będzie mu dane życie, temu, który grzeszy nie ku śmierci. Jest grzech prowadzący do śmierci; nie mówię, aby ktoś za taki się modlił.
(5:17) Wszelka nieprawość jest grzechem, lecz jest grzech prowadzący do śmierci.
(5:18) Wiemy, że każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy, lecz narodzony z Boga strzeże siebie, a Zły go nie dotyka.
(5:19) Wiemy, że jesteśmy z Boga, a cały świat leży w mocy Złego.
(5:20) Wiemy też, że Syn Boga przyszedł i dał nam poznanie, abyśmy poznali prawdziwego Boga i byli w Jego prawdziwym Synu. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.
(5:21) Dzieci, strzeżcie samych siebie od bożków. Amen.