Biblia Hosanna
2 Tesaloniczan
1
(1:1) Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu, Ojcu naszym, i Panu Jezusie Chrystusie.
(1:2) Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.
(1:3) Powinniśmy zawsze dziękować Bogu za was, bracia, jak to jest słuszne, ponieważ wasza wiara niezwykle wzrasta, a miłość każdego z was ku sobie nawzajem obfituje.
(1:4) Tak że i my sami chlubimy się wami w Kościołach Bożych z powodu waszej cierpliwości i wiary we wszystkich waszych prześladowaniach i uciskach, które znosicie.
(1:5) Jest to dowodem sprawiedliwego sądu Bożego, abyście zostali uznani za godnych Królestwa Bożego, dla którego także cierpicie.
(1:6) Skoro jest sprawiedliwe u Boga odpłacić uciskiem tym, którzy was uciskają,
(1:7) a wam, którzy doznajecie ucisku, dać odpocznienie razem z nami przy objawieniu się Pana Jezusa z nieba z aniołami Jego mocy,
(1:8) w płomieniu ognia, wymierzającego pomstę tym, którzy nie znają Boga i nie są posłuszni Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa.
(1:9) Poniosą oni karę wiecznej zagłady, z dala od oblicza Pana i od chwały Jego mocy,
(1:10) gdy przyjdzie, aby być uwielbionym w swoich świętych i podziwianym we wszystkich, którzy uwierzyli, ponieważ nasze świadectwo wobec was zostało przyjęte w owym dniu.
(1:11) Dlatego też zawsze modlimy się za was, aby Bóg nasz uznał was za godnych swojego powołania i z mocą dopełnił wszelkiego upodobania w dobroci oraz dzieła wiary,
(1:12) aby zostało uwielbione imię Pana naszego Jezusa Chrystusa w was, a wy w Nim, według łaski Boga naszego i Pana Jezusa Chrystusa.
2
(2:1) Prosimy was zaś, bracia, przez przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa i nasze zgromadzenie przy Nim,
(2:2) abyście nie dali się szybko wyprowadzić z równowagi ani zatrwożyć, ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list rzekomo od nas pochodzący, jakoby dzień Pana już nastał.
(2:3) Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Albowiem ten dzień nie nadejdzie, dopóki najpierw nie nastąpi odstępstwo i nie zostanie objawiony człowiek grzechu, syn zatracenia,
(2:4) który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co nazywa się Bogiem lub odbiera cześć, tak że zasiądzie w świątyni Bożej, ukazując siebie, jakoby był Bogiem.
(2:5) Czy nie pamiętacie, że jeszcze będąc u was, mówiłem wam o tym?
(2:6) A teraz wiecie, co go powstrzymuje, aby został objawiony we właściwym swoim czasie.
(2:7) Tajemnica nieprawości już bowiem działa; tylko ten, który teraz powstrzymuje, będzie powstrzymywał, aż zostanie usunięty spośród.
(2:8) Wtedy zostanie objawiony ów niegodziwiec, którego Pan Jezus zabije tchnieniem swoich ust i zniszczy blaskiem swojego przyjścia.
(2:9) Jego przyjście dokona się za sprawą szatana z wszelką mocą oraz znakami i fałszywymi cudami,
(2:10) i z wszelkim zwiedzeniem nieprawości dla tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, aby dostąpić zbawienia. Dlatego Bóg ześle na nich działanie błędu, aby uwierzyli kłamstwu,
(2:11) aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie nieprawość.
(2:12) My zaś powinniśmy zawsze dziękować Bogu za was, bracia umiłowani przez Boga, że Bóg wybrał was jako pierwociny do zbawienia przez uświęcenie Ducha i wiarę w prawdę.
(2:13) Do tego też powołał was przez naszą Ewangelię, abyście dostąpili chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa.
(2:14) Przeto, bracia, trwajcie niewzruszenie i zachowujcie tradycje, których zostaliście nauczeni, czy to przez mowę, czy przez nasz list.
(2:15) Sam zaś Pan nasz Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i dał nam wieczną pociechę oraz dobrą nadzieję przez łaskę,
(2:16) niech pocieszy wasze serca i umocni was w każdym dobrym czynie i słowie.
3
(3:1) W końcu, bracia, módlcie się za nas, aby słowo Boże szerzyło się i było uwielbione, tak jak i u was,
(3:2) i abyśmy zostali wybawieni od ludzi przewrotnych i złych; nie wszyscy bowiem mają wiarę.
(3:3) Wierny jest zaś Bóg, który was umocni i ustrzeże od złego.
(3:4) Ufamy zaś co do was w Panu, że to, co nakazaliśmy, czynicie i czynić będziecie.
(3:5) Pan zaś niech skieruje wasze serca ku miłości Boga i ku cierpliwości Chrystusa.
(3:6) Nakazujemy wam zaś, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście stronili od każdego brata postępującego nieporządnie, a nie według tradycji, którą otrzymali od nas.
(3:7) Sami bowiem wiecie, jak należy nas naśladować, ponieważ nie postępowaliśmy wśród was nieporządnie.
(3:8) Ani nie jedliśmy u nikogo chleba za darmo, lecz w trudzie i znoju pracowaliśmy nocą i dniem, aby nikogo z was nie obciążać.
(3:9) Nie dlatego, że nie mieliśmy do tego prawa, lecz aby dać wam samych siebie za wzór do naśladowania.
(3:10) Bo i wtedy, gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam to: jeśli ktoś nie chce pracować, niech też nie je.
(3:11) Słyszymy bowiem, że niektórzy spośród was postępują nieporządnie, nic nie robiąc, lecz zajmując się tym, czym nie powinni.
(3:12) Takim zaś nakazujemy i zachęcamy w Panu Jezusie Chrystusie, aby pracując spokojnie, jedli własny chleb.
(3:13) Wy zaś, bracia, nie ustawajcie w czynieniu dobra.
(3:14) Jeśli zaś ktoś nie jest posłuszny naszemu słowu przekazanemu w tym liście, tego zaznaczcie i nie utrzymujcie z nim wspólnoty, aby się zawstydził.
(3:15) Nie uważajcie go jednak za nieprzyjaciela, lecz napominajcie go jak brata.
(3:16) Sam zaś Pan pokoju niech da wam pokój zawsze i pod każdym względem. Pan niech będzie z wami wszystkimi.
(3:17) Pozdrowienie moją, Pawła, ręką. Jest to znak w każdym liście. Tak piszę.
(3:18) Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami wszystkimi. Amen.