Biblia Hosanna
2 Tymoteusza
1
(1:1) Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa z woli Boga, według obietnicy życia, które jest w Chrystusie Jezusie,
(1:2) do Tymoteusza, najdroższego syna: łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.
(1:3) Dziękuję Bogu, któremu służę od moich przodków z czystym sumieniem, że nieustannie wspominam cię w moich modlitwach, dniem i nocą,
(1:4) pragnąc cię zobaczyć, pamiętając o twoich łzach, aby napełnić się radością,
(1:5) wspominając twoją nieobłudną wiarę, która najpierw mieszkała w twojej babce Loidzie i w twojej matce Eunice, a jestem pewien, że także w tobie.
(1:6) Z tego powodu przypominam ci, abyś rozpalił na nowo dar łaski Bożej, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk.
(1:7) Bóg bowiem nie dał nam ducha bojaźni, lecz mocy, miłości i trzeźwego myślenia.
(1:8) Nie wstydź się więc świadectwa o naszym Panu ani mnie, Jego więźnia, lecz współuczestnicz w trudach dla Ewangelii według mocy Boga,
(1:9) który nas zbawił i powołał świętym powołaniem, nie ze względu na nasze uczynki, lecz według swojego postanowienia i łaski, danej nam w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami.
(1:10) Została ona zaś teraz objawiona przez ukazanie się naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, który zniszczył śmierć, a przez Ewangelię rozjaśnił życie i nieśmiertelność.
(1:11) Dla niej zostałem ustanowiony głosicielem, Apostołem i nauczycielem pogan.
(1:12) Z tego powodu także to cierpię, lecz się nie wstydzę. Wiem bowiem, komu uwierzyłem, i jestem pewien, że ma On moc zachować to, co Mu powierzyłem, aż do owego dnia.
(1:13) Trzymaj się wzoru zdrowych słów, które usłyszałeś ode mnie, w wierze i miłości, które są w Chrystusie Jezusie.
(1:14) Strzeż tego dobrego depozytu przez Ducha Świętego, który mieszka w nas.
(1:15) Wiesz o tym, że odwrócili się ode mnie wszyscy, którzy są w Azji, a wśród nich Figellus i Hermogenes.
(1:16) Niech Pan okaże miłosierdzie domowi Onezyfora, ponieważ często mnie pokrzepiał i nie wstydził się moich kajdan.
(1:17) Gdy zaś przybył do Rzymu, gorliwie mnie szukał i odnalazł.
(1:18) Niech Pan sprawi, aby w owym dniu znalazł miłosierdzie u Pana. A jak wielkie oddał mi usługi w Efezie, ty wiesz najlepiej.
2
(2:1) Ty więc, synu mój, umacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie.
(2:2) A to, co usłyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, powierz ludziom godnym zaufania, którzy będą zdolni nauczać także innych.
(2:3) Cierp trudy jak dobry żołnierz Chrystusa Jezusa.
(2:4) Nikt, kto pełni służbę wojskową dla Boga, nie wikła się w sprawy doczesnego życia, aby podobać się temu, który go powołał.
(2:5) Także ten, kto bierze udział w zawodach, nie otrzymuje wieńca, jeśli nie walczy zgodnie z zasadami.
(2:6) Rolnik, który ciężko pracuje, powinien jako pierwszy korzystać z plonów.
(2:7) Rozważ to, co mówię, bo Pan da ci zrozumienie we wszystkim.
(2:8) Pamiętaj, że Pan Jezus Chrystus zmartwychwstał spośród umarłych, z potomstwa Dawida, zgodnie z moją Ewangelią,
(2:9) dla której znoszę trudy aż do więzów jak złoczyńca. Lecz słowo Boże nie jest skrępowane.
(2:10) Dlatego wszystko znoszę ze względu na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia, które jest w Chrystusie Jezusie, wraz z chwałą wieczną.
(2:11) Wiarygodne jest to słowo: jeśli bowiem z Nim umarliśmy, z Nim też żyć będziemy.
(2:12) Jeśli wytrwamy, z Nim też królować będziemy; jeśli się Go wyprzemy, i On się nas wyprze.
(2:13) Jeśli my jesteśmy niewierni, On pozostaje wierny, bo nie może zaprzeć się samego siebie.
(2:14) O tym przypominaj, zaklinając przed Panem, aby nie wdawali się w spory o słowa. Nie przynosi to bowiem żadnego pożytku, a jedynie prowadzi do zguby słuchających.
(2:15) Staraj się usilnie stanąć przed Bogiem jako wypróbowany pracownik, który nie ma się czego wstydzić i właściwie wykłada słowo prawdy.
(2:16) Unikaj zaś bezbożnej i pustej gadaniny, gdyż prowadzi ona coraz bardziej do bezbożności,
(2:17) a ich mowa szerzy się jak gangrena. Do nich należą Hymenajos i Filetos,
(2:18) którzy odstąpili od prawdy, twierdząc, że zmartwychwstanie już nastąpiło, i wywracają wiarę niektórych.
(2:19) Jednak mocny fundament Boży stoi niewzruszenie, mając tę pieczęć: Pan zna tych, którzy są Jego, oraz: Niech odstąpi od nieprawości każdy, kto wzywa imienia Pana.
(2:20) W wielkim domu są nie tylko naczynia złote i srebrne, lecz także drewniane i gliniane; jedne do zaszczytnego użytku, drugie do użytku pospolitego.
(2:21) Jeśli więc ktoś oczyści się od tego wszystkiego, będzie naczyniem do zaszczytnego użytku, uświęconym, pożytecznym dla Pana i przygotowanym do każdego dobrego dzieła.
(2:22) Uciekaj zaś od młodzieńczych pożądliwości, a dąż do sprawiedliwości, wiary, nadziei, miłości i pokoju wraz z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.
(2:23) Unikaj głupich i niedouczonych dociekań, wiedząc, że rodzą spory.
(2:24) Sługa zaś Pana nie powinien się spierać, lecz ma być łagodny wobec wszystkich, zdolny do nauczania i cierpliwy,
(2:25) z łagodnością upominający tych, którzy sprzeciwiają się prawdzie, aby może Bóg dał im opamiętanie prowadzące do poznania prawdy,
(2:26) i aby oprzytomnieli, uwolniwszy się z sidła diabła, który trzyma ich w niewoli, aby pełnili jego wolę.
3
(3:1) Wiedz zaś, że w dniach ostatecznych nastaną czasy trudne.
(3:2) Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźnierczy, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, bezbożni,
(3:3) bez naturalnej miłości, nieprzejednani, oszczerczy, nieopanowani, okrutni, nieprzychylni dobru,
(3:4) zdrajcy, zuchwali, nadęci, miłujący bardziej rozkosze niż Boga.
(3:5) Będą zachowywać pozory pobożności, lecz zaprą się jej mocy. Takich unikaj.
(3:6) Do nich bowiem należą ci, którzy wkradają się do domów i zniewalają kobiety obciążone grzechami, powodowane rozmaitymi pożądliwościami,
(3:7) które ciągle się uczą, lecz nigdy nie mogą dojść do poznania prawdy.
(3:8) Jak zaś Jannes i Mambres sprzeciwili się Mojżeszowi, tak i ci sprzeciwiają się prawdzie — ludzie o umyśle zepsutym, niezdatni w sprawach wiary.
(3:9) Lecz dalej nie zajdą, bo ich głupota stanie się jawna dla wszystkich, tak jak stało się z tamtymi.
(3:10) Ty zaś poszedłeś za moją nauką, sposobem życia, zamiarem, wiarą, wielkodusznością, miłością i cierpliwością,
(3:11) prześladowaniami i cierpieniami, jakie mnie spotkały w Antiochii, Ikonium i Listrze. Jakież prześladowania zniosłem, a ze wszystkich wyrwał mnie Pan.
(3:12) Także wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą znosić prześladowania.
(3:13) Źli zaś ludzie i zwodziciele będą postępować ku gorszemu, sami błądząc i innych wprowadzając w błąd.
(3:14) Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, wiedząc, od kogo się nauczyłeś.
(3:15) Wiesz też, że od dzieciństwa znasz Pisma Święte, które mogą cię uczynić mądrym ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusa Jezusa.
(3:16) Całe Pismo, natchnione przez Boga, jest pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania i do wychowywania w sprawiedliwości,
(3:17) aby człowiek Boży był doskonały, przygotowany do każdego dobrego dzieła.
4
(4:1) Zaklinam cię przed Bogiem i Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywych i umarłych, na Jego przyjście i Jego królestwo:
(4:2) Głoś słowo, nalegaj w porę i nie w porę, przekonuj, napominaj, zachęcaj z całą cierpliwością i nauką.
(4:3) Przyjdzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie będą znosili, lecz według własnych pożądliwości nagromadzą sobie nauczycieli, ponieważ będą żądni tego, co łechce uszy.
(4:4) Odwrócą słuch od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.
(4:5) Ty zaś bądź czujny we wszystkim, znosząc trudy, wykonuj dzieło ewangelisty i wypełniaj swoją posługę. Bądź trzeźwy.
(4:6) Ja bowiem już jestem składany w ofierze, a czas mojego odejścia nadchodzi.
(4:7) Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem.
(4:8) Na ostatek odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości, którą odda mi w owym dniu Pan, sprawiedliwy Sędzia; i nie tylko mnie, lecz także wszystkim, którzy umiłowali Jego przyjście. Spiesz się, aby szybko do mnie przybyć.
(4:9) Demas bowiem opuścił mnie, umiłowawszy ten świat, i odszedł do Tesaloniki.
(4:10) Krescens udał się do Galacji, a Tytus do Dalmacji.
(4:11) Tylko Łukasz jest ze mną. Weź Marka i przyprowadź go ze sobą, ponieważ jest mi pożyteczny do posługi.
(4:12) Tychika zaś posłałem do Efezu.
(4:13) Gdy będziesz przychodził, przynieś ze sobą płaszcz, który zostawiłem w Troadzie u Karpa, a także księgi, zwłaszcza pergaminy.
(4:14) Aleksander, kotlarz, wyrządził mi wiele zła. Pan odda mu według jego uczynków.
(4:15) I ty się go strzeż, ponieważ bardzo sprzeciwiał się naszym słowom.
(4:16) Przy mojej pierwszej obronie nikt mnie nie wsparł, lecz wszyscy mnie opuścili. Niech im to nie będzie policzone.
(4:17) Pan jednak stanął przy mnie i umocnił mnie, aby przeze mnie zostało w pełni ogłoszone przepowiadanie i aby usłyszeli je wszyscy poganie. I zostałem wyrwany z paszczy lwa.
(4:18) Pan wybawi mnie od wszelkiego złego dzieła i zachowa dla swojego niebieskiego królestwa. Jemu chwała na wieki wieków. Amen.
(4:19) Pozdrów Pryskę i Akwilę oraz dom Onezyfora.
(4:20) Erast pozostał w Koryncie, a Trofima zostawiłem chorego w Milecie.
(4:21) Spiesz się, aby przybyć przed zimą. Pozdrawiają cię Eubul, Pudens, Linus, Klaudia i wszyscy bracia.
(4:22) Pan Jezus Chrystus niech będzie z twoim duchem. Łaska z wami. Amen.