Biblia Hosanna
Judy
1
(1) Juda, niewolnik Jezusa Chrystusa, brat zaś Jakuba, do tych, którzy są umiłowani w Bogu Ojcu i zachowani dla Chrystusa Jezusa, i powołani.
(2) Miłosierdzie i pokój, i miłość niech się wam pomnożą.
(3) Umiłowani, dokładając wszelkich starań, by pisać wam o wspólnym waszym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać wam, zachęcając do usilnej walki o wiarę raz przekazaną świętym.
(4) Wkradli się bowiem pewni ludzie, którzy od dawna zostali zapisani na ten wyrok, bezbożni, obracający łaskę naszego Boga w rozwiązłość oraz zapierający się jedynego Władcy i Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
(5) Chcę zaś wam przypomnieć, choć raz już wszystko wiecie, że Jezus, wybawiwszy lud z ziemi Egiptu, potem zgubił tych, którzy nie uwierzyli.
(6) Aniołów zaś, którzy nie zachowali swego zwierzchnictwa, lecz opuścili swoje mieszkanie, zachował pod mrokiem w wiecznych więzach na sąd wielkiego dnia.
(7) Jak Sodoma i Gomora, i okoliczne miasta, które w podobny sposób oddały się rozpuście i poszły za innym ciałem, stały się przykładem, ponosząc karę ognia wiecznego.
(8) Podobnie i ci ciało wprawdzie kalają, panowanie zaś odrzucają, a majestat znieważają.
(9) Gdy Michał Archanioł, spierając się z diabłem, prowadził spór o ciało Mojżesza, nie odważył się wydać bluźnierczego wyroku, lecz powiedział: Niech ci rozkaże Pan.
(10) Ci zaś bluźnią temu, czego nie znają; a to, co naturalnie, jak nieme zwierzęta, poznają, przez to się psują.
(11) Biada im, bo poszli drogą Kaina i dla zapłaty pogrążyli się w błędzie Balaama, i zginęli w buncie Korego.
(12) Ci są plamami na waszych ucztach, ucztując bez bojaźni, samych siebie pasąc; chmurami bez wody, unoszonymi przez wiatry; drzewami jesiennymi, bezowocnymi, dwakroć umarłymi, wykorzenionymi;
(13) dzikimi falami morza, spieniającymi własne hańby; błąkającymi się gwiazdami, dla których zachowana jest na wieki nawałnica ciemności.
(14) Prorokował zaś także o nich Henoch, siódmy od Adama, mówiąc: Oto przyszedł Pan wśród swoich świętych tysięcy,
(15) aby dokonać sądu nad wszystkimi i przekonać wszystkich bezbożnych o wszystkich czynach ich bezbożności, które bezbożnie popełnili, i o wszystkich twardych słowach, które przeciw Bogu wypowiedzieli bezbożni grzesznicy.
(16) Ci są szemraczami, narzekającymi, postępującymi według swoich pożądań; a ich usta mówią wyniośle, podziwiając osoby dla korzyści.
(17) Wy zaś, umiłowani, pamiętajcie słowa przepowiedziane przez Apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa,
(18) którzy mówili wam, że w czasie ostatecznym przyjdą szydercy, postępujący według swoich pożądań w bezbożnościach.
(19) To są ci, którzy odłączają samych siebie, zmysłowi, nie mający Ducha.
(20) Wy zaś, najmilsi, budując samych siebie na waszej najświętszej wierze, modląc się w Duchu Świętym,
(21) samych siebie zachowujcie w miłości Boga, oczekując miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa ku życiu wiecznemu.
(22) I tych wprawdzie przekonujcie, będących osądzonymi;
(23) tamtych zaś ratujcie, wyrywając z ognia. Nad innymi zaś miejcie miłosierdzie w bojaźni, nienawidząc nawet tuniki splamionej przez ciało.
(24) Temu zaś, który jest mocny zachować was bez upadku i postawić nieskalanych przed obliczem swojej chwały w radości przy przyjściu Pana naszego Jezusa Chrystusa,
(25) jedynemu Bogu, Zbawicielowi naszemu, przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, chwała i majestat, panowanie i moc przed każdym wiekiem, i teraz, i na wszystkie wieki wieków. Amen.