Biblia Hosanna

Kolosan

Powrót do listy ksiąg

1
(1:1) Paweł, apostoł Jezusa Chrystusa z woli Boga, oraz Tymoteusz, brat, (1:2) do tych, którzy są w Kolosach, świętych i wiernych braci w Chrystusie Jezusie. (1:3) Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa. Zawsze dziękujemy Bogu i Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, modląc się za was, (1:4) słysząc o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o miłości, jaką macie do wszystkich świętych, (1:5) z powodu nadziei, która została odłożona dla was w niebiosach, o której usłyszeliście w słowie prawdy Ewangelii, (1:6) która dotarła do was, tak jak i na cały świat, i wydaje owoc oraz wzrasta, podobnie jak wśród was od dnia, gdy usłyszeliście i poznaliście łaskę Boga w prawdzie, (1:7) jak nauczyliście się od Epafrasa, naszego umiłowanego współniewolnika, który jest dla was wiernym sługą Chrystusa Jezusa. (1:8) On także oznajmił nam o waszej miłości w Duchu. (1:9) Dlatego i my od dnia, gdy to usłyszeliśmy, nie przestajemy modlić się za was i prosić, abyście zostali napełnieni poznaniem Jego woli we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu, (1:10) abyście postępowali godnie Boga, podobając Mu się we wszystkim, wydając owoc w każdym dobrym czynie i wzrastając w poznaniu Boga, (1:11) umocnieni w każdej cnocie według potęgi Jego chwały do wszelkiej cierpliwości i wytrwałości z radością, (1:12) dziękując Bogu Ojcu, który uczynił nas godnymi udziału w dziedzictwie świętych w świetle. (1:13) On wyrwał nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa Syna swojej miłości, (1:14) w którym mamy odkupienie przez Jego krew, odpuszczenie grzechów. (1:15) On jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wszelkiego stworzenia. (1:16) Bowiem w Nim zostało stworzone wszystko, co jest w niebiosach i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. (1:17) On jest przed wszystkimi i wszystko w Nim istnieje. (1:18) On jest Głową Ciała, Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby we wszystkim miał pierwszeństwo. (1:19) Ponieważ spodobało się Bogu, aby w Nim zamieszkała cała pełnia, (1:20) i aby przez Niego pojednać ze sobą wszystko, czyniąc pokój przez krew Jego krzyża, zarówno to, co na ziemi, jak i to, co w niebiosach. (1:21) Także was, gdy niegdyś byliście obcymi i nieprzyjaciółmi w myślach przez złe uczynki, (1:22) teraz pojednał w ciele Jego ludzkiej natury przez śmierć, aby stawić was przed sobą jako świętych, nieskalanych i nienagannych, (1:23) jeśli tylko trwacie w wierze, ugruntowani i stali, niewzruszeni w nadziei Ewangelii, którą usłyszeliście, a która została ogłoszona wszelkiemu stworzeniu pod niebem i której ja, Paweł, stałem się sługą. (1:24) Teraz raduję się w cierpieniach za was i dopełniam w moim ciele tego, czego brakuje cierpieniom Chrystusa dla Jego Ciała, którym jest Kościół. (1:25) Jego sługą stałem się zgodnie z powierzoną mi przez Boga posługą dla was, aby wypełnić słowo Boże, (1:26) tajemnicę ukrytą od wieków i pokoleń, a teraz objawioną Jego świętym. (1:27) Im zechciał Bóg oznajmić, jak wielkie jest bogactwo chwały tej tajemnicy pośród pogan, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały. (1:28) Jego my głosimy, napominając każdego człowieka i nauczając każdego człowieka z całą mądrością, aby każdego człowieka przedstawić jako doskonałego w Chrystusie Jezusie. (1:29) Dla tego też się trudzę, walcząc mocą Jego działania, które skutecznie działa we mnie z potęgą.

2
(2:1) Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielką troskę mam o was, o tych, którzy są w Laodycei, i o wszystkich, którzy nie widzieli mnie osobiście. (2:2) Aby ich serca doznały pociechy, zjednoczone w miłości i doszły do całego bogactwa pełnego zrozumienia, do poznania tajemnicy Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, (2:3) w którym ukryte są wszystkie skarby mądrości i poznania. (2:4) Mówię to, aby nikt was nie zwiódł pozornie przekonującymi wywodami. (2:5) Choć bowiem ciałem jestem nieobecny, duchem jednak jestem z wami, radując się na widok waszego ładu i niewzruszoności tego, co jest w Chrystusie - waszej wiary. (2:6) Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa jako Pana, tak w Nim postępujcie, (2:7) zakorzenieni i zbudowani na Nim, utwierdzeni w wierze, jak zostaliście pouczeni, obfitując w dziękczynienie. (2:8) Uważajcie, aby nikt was nie zwiódł przez filozofię i puste oszustwo, oparte na ludzkiej tradycji, na żywiołach świata, a nie na Chrystusie. (2:9) Gdyż w Nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa. (2:10) I w Nim zostaliście napełnieni, w Tym, który jest Głową wszelkiej zwierzchności i władzy. (2:11) W Nim też zostaliście obrzezani obrzezaniem dokonanym nie ręką ludzką, przez zrzucenie ciała cielesnego, lecz obrzezaniem Chrystusa. (2:12) Razem z Nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też razem z Nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w działanie Boga, który wskrzesił Go z martwych. (2:13) I was, którzy byliście martwi z powodu występków i nieobrzezania waszego ciała, razem z Nim ożywił, przebaczając wam wszystkie występki. (2:14) Wymazał zapis dłużny obciążający nas przepisami, który był nam przeciwny, i usunął go z drogi, przybiwszy go do krzyża. (2:15) Rozbroiwszy zwierzchności i władze, wystawił je na pokaz, triumfując wobec wszystkich nad nimi. (2:16) Niech więc nikt was nie osądza z powodu pokarmu lub napoju, święta, nowiu księżyca czy szabatu. (2:17) Są to bowiem tylko cienie rzeczy przyszłych, rzeczywistością zaś jest Chrystus. (2:18) Niech was nikt nie zwodzi, kto ma upodobanie w poniżaniu siebie i kulcie aniołów, podążając za tym, czego nie widział, pyszni się bezpodstawnie swoim cielesnym sposobem myślenia, (2:19) a nie trzyma się Głowy, z której całe Ciało, zaopatrywane i spojone przez stawy i więzadła, rośnie wzrostem pochodzącym od Boga. (2:20) Jeśli więc razem z Chrystusem umarliście dla żywiołów tego świata, dlaczego — jakbyście nadal żyli w świecie — poddajecie się nakazom: (2:21) Nie dotykaj! Nie kosztuj! Nie ruszaj! (2:22) Wszystko to przecież niszczeje przez samo używanie i opiera się na ludzkich nakazach oraz naukach. (2:23) Mają one wprawdzie pozór mądrości przez zabobon, poniżanie się i umartwianie ciała, lecz nie mają żadnej wartości w opanowaniu dogadzania ciału.

3
(3:1) Jeśli więc zostaliście wskrzeszeni z Chrystusem, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. (3:2) Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. (3:3) Umarliście bowiem, a wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. (3:4) Gdy ukaże się Chrystus, który jest waszym życiem, wtedy i wy ukażecie się razem z Nim w chwale. (3:5) Uśmiercajcie więc to, co w was jest ziemskie: nierząd, nieczystość, namiętność, złe pożądanie i chciwość, która jest bałwochwalstwem. (3:6) Z powodu tych rzeczy przychodzi gniew Boga na synów nieposłuszeństwa. (3:7) Wśród nich i wy niegdyś postępowaliście, gdy żyliście w takich grzechach. (3:8) Teraz jednak odrzućcie i wy to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, bluźnierstwo i nieprzyzwoitą mowę z waszych ust. (3:9) Nie okłamujcie się nawzajem, zrzuciwszy z siebie starego człowieka wraz z jego uczynkami, (3:10) a przyoblekłszy nowego, który odnawia się ku pełnemu poznaniu według obrazu Tego, który go stworzył. (3:11) Nie ma już Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy ani Scyty, niewolnika ani wolnego, lecz wszystkim i we wszystkich jest Chrystus. (3:12) Przyobleczcie się więc jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość. (3:13) Znoście jedni drugich i przebaczajcie sobie nawzajem, jeśli ktoś ma przeciw komuś skargę. Jak Pan przebaczył wam, tak i wy przebaczajcie. (3:14) A ponad to wszystko miejcie miłość, która jest więzią doskonałości. (3:15) Niech pokój Chrystusa panuje w waszych sercach; do niego też zostaliście powołani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni. (3:16) Niech słowo Chrystusa mieszka w was obficie. Z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, śpiewając z wdzięcznością w waszych sercach Bogu. (3:17) Cokolwiek czynicie słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez Niego Bogu Ojcu. (3:18) Żony, bądźcie poddane swoim mężom, jak przystoi w Panu. (3:19) Mężowie, miłujcie swoje żony i nie bądźcie dla nich przykrymi. (3:20) Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim, ponieważ to podoba się Panu. (3:21) Ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu swoich dzieci, aby nie traciły ducha. (3:22) Niewolnicy, bądźcie posłuszni we wszystkim swoim ziemskim panom, nie służąc tylko dla oka, jak ci, którzy chcą przypodobać się ludziom, lecz w prostocie serca, bojąc się Boga. (3:23) Cokolwiek czynicie, wykonujcie z całego serca, jak dla Pana, a nie dla ludzi, (3:24) wiedząc, że od Pana otrzymacie w nagrodę dziedzictwo. Służcie Panu Chrystusowi. (3:25) Kto bowiem dopuszcza się niesprawiedliwości, otrzyma zapłatę za swoją niesprawiedliwość. A u Boga nie ma względu na osobę.

4
(4:1) Panowie, okazujcie swoim niewolnikom to, co sprawiedliwe i słuszne, wiedząc, że i wy macie Pana w niebie. (4:2) Trwajcie wytrwale na modlitwie, czuwając na niej z dziękczynieniem. (4:3) Módlcie się zarazem i za nas, aby Bóg otworzył nam drzwi dla słowa, byśmy mogli głosić tajemnicę Chrystusa, z powodu której jestem także więźniem, (4:4) abym ją objawił tak, jak powinienem mówić. (4:5) Postępujcie mądrze wobec tych, którzy są na zewnątrz, wykorzystując każdą sposobność. (4:6) Niech wasza mowa będzie zawsze pełna życzliwości, zaprawiona solą, abyście wiedzieli, jak należy każdemu odpowiedzieć. (4:7) O wszystkim, co mnie dotyczy, powiadomi was Tychik, umiłowany brat, wierny sługa i współsługa w Panu. (4:8) Posłałem go do was właśnie po to, aby dowiedział się, jak się macie, i pokrzepił wasze serca, (4:9) razem z Onezymem, umiłowanym i wiernym bratem, który pochodzi spośród was. Oni oznajmią wam wszystko, co się tutaj dzieje. (4:10) Pozdrawia was Arystarch, mój współwięzień, oraz Marek, kuzyn Barnaby, o którym otrzymaliście polecenia: jeśli przyjdzie do was, przyjmijcie go. (4:11) Pozdrawia także Jezus, zwany Justusem. Spośród obrzezanych tylko oni są moimi współpracownikami dla Królestwa Bożego i stali się dla mnie pociechą. (4:12) Pozdrawia was Epafras, który pochodzi spośród was, sługa Chrystusa Jezusa, zawsze gorliwie walczący za was w modlitwach, abyście trwali doskonali i w pełni oddani całej woli Bożej. (4:13) Świadczę bowiem o nim, że wiele się trudzi dla was oraz dla tych, którzy są w Laodycei i Hierapolis. (4:14) Pozdrawiają was Łukasz, umiłowany lekarz, oraz Demas. (4:15) Pozdrówcie braci w Laodycei oraz Nymfę i Kościół, który gromadzi się w jej domu. (4:16) A gdy ten list zostanie u was odczytany, sprawcie, aby został odczytany także w Kościele w Laodycei, a wy przeczytajcie również list z Laodycei. (4:17) Powiedzcie Archipowi: Uważaj na posługę, którą otrzymałeś w Panu, abyś ją wypełnił. (4:18) Pozdrowienie moją ręką, Pawła. Pamiętajcie o moich więzach. Łaska z wami. Amen.

Powrót do listy ksiąg